و مانع از يأس و نااميدى و اضطراب و افسردگى و انتحار و خودكشى ، قوّت دهنده‌ى قلب و تنظيم دهنده‌ى كار غرائز و احساسات و عواطف است . نقش سازنده‌ى ايمان به خدا در ساختن شخصيت انسان و پرورش اراده و رهبرى انديشه ، مؤثرتر از نقش هر عالم سازنده و تربيتى ديگر است . ايمان در باطن انسان هم يك قوّه‌ى بر انگيزنده و جهش‌بخش و تحرك آور و موجد شوق رغبت به كار و عمل و ترقى و تكامل است و هم قوّه‌اى بازدارنده و كنترل كننده است كه او را از سوء استفاده از غرائز و افراط و تفريط باز مىدارد . تيرگىهايى كه در اثر عوامل مادّى و كار زياد و ضعف و بيمارى و غصه و اندوه ، دل انسان را تاريك مىسازد با ايمان و توجه به خدا بر طرف مىشود و با ياد خدا دل را روشن مىكند . ايمان به خدا به شخص ، بينش و بصيرت مىدهد و زندگى را با هدف و نتيجه معرفى مىنمايد و از سرگردانى و تحيرى كه يك نفر ملحد و خدانشناس دارد نجات مىدهد . در قرآن مجيد آيات بسيارى راجع به ايمان و مؤمنين و اوصاف و نشانه‌هاى مردهاى مؤمن و بانوان مؤمنه نازل شده است كه بررسى و دقت در معانى و مقاصد آنها شخص را به حقايقى ارزنده و عالى در اين موضوع آشنا مىسازد و قدر مسلّم اينكه بدون ظهور آثار ايمان در اعمال و رفتار و سلوك انسان و بدون تعهد و التزام به عمل به شرايط و لوازم ايمان نبايد انتظار داشت كه ايمانِ اسمى ، كارى را اصلاح نمايد . « 1 »

--> ( 1 ) . پيرامون نشانه‌هاى ايمان به آيات ذيل مراجعه نمائيد : بقره ، 121 ؛ مائده ، 55 و 57 و 94 ؛ انعام ، 118 ؛ اعراف ، 157 ؛ انفال ، 4 و 41 ؛ توبه ، 16 و 18 و 44 ؛ يونس ، 84 ؛ حج ، 34 ؛ مومنون ، 109 ؛ نور ، 51 و 52 ؛ شعراء ، 227 ؛ نمل ، 81 ؛ سجده ، 15 ؛ فصلت ، 8 ؛ شورى ، 36 و 37 ؛ حجرات ، 15 ؛ حديد ، 28 ؛ مجادله ، 4 ؛ تغابن ، 13 . درباره لزوم و آثار همراهى ايمان و عمل ، به آيات ذيل مىتوان مراجعه كرد : بقره ، 203 و 228 ؛ مائده ، 69 و 93 ؛ اعراف ، 42 ؛ توبه ، 9 ؛ رعد ، 29 ؛ ابراهيم ، 18 ؛ كهف ، 88 و 107 و 110 ؛ انبياء ، 94 ؛ حج ، 23 ؛ نور ، 55 ؛ عنكبوت ، 7 و 58 ؛ روم ، 15 و 45 ؛ لقمان ، 8 ؛ سجده ، 19 ؛ سبأ ، 37 ؛ ص ، 24 و 28 ؛ غافر ، 40 ؛ فصلت ، 8 ؛ شورى ، 22 و 26 ؛ جاثيه ، 21 ؛ محمد ، 2 و 12 ؛ تغابن ، 9 ؛ طلاق ، 11 ؛ بروج ، 11 ؛ تين ، 6 ؛ بينه ، 7 .